Inloggen

Archief

Ook fulltime ondernemers moeten urenadministratie bijhouden

De rechtbank verwerpt de stelling van de ondernemer dat een fulltime ondernemer niet
inzichtelijk hoeft te maken dat hij aan het urencriterium voldoet. Als de ondernemer
bedoelt dat een fulltime ondernemer zonder meer voldoet aan het urencriterium, is
ook deze stelling onjuist.

Een ondernemer verricht sinds juni 2001 als fiscaal en juridisch adviseur werkzaamheden.
Op 7 december 2010 emigreert de ondernemer naar Brazilië. De ondernemer heeft vanaf
zijn emigratie aangiften inkomstenbelasting gedaan. Voor de jaren 2012 en 2014 heeft
de inspecteur het standpunt ingenomen dat de ondernemer in Nederland geen bron van
inkomen heeft. Voor de jaren 2016 en 2017 kent de inspecteur de ondernemer geen zelfstandigenaftrek
toe. Voor 2016 vermindert de inspecteur de belastbare winst met € 15.000.

In geschil bij rechtbank Zeeland-West-Brabant is of het bezwaar tegen de aanslag 2016
terecht niet-ontvankelijk is verklaard. Ook is in geschil of de ondernemer recht heeft
op zelfstandigenaftrek en of de inspecteur de algemene beginselen van behoorlijk bestuur
heeft geschonden.

Bij het opleggen van de aanslag 2016 is de verschuldigde IB/PVV vastgesteld op nihil.
De inspecteur heeft geen vaststellingsbeschikking voor de niet gerealiseerde zelfstandigenaftrek
afgegeven. In zoverre kan een bezwaar de ondernemer wel in een betere positie brengen.
Het bezwaar is daarom wel ontvankelijk. Volgens de rechtbank heeft de ondernemer niet
aannemelijk gemaakt dat hij recht heeft op zelfstandigenaftrek. Ook een fulltime ondernemer
moet aannemelijk maken dat hij aan het uren-criterium voldoet. Een fulltime ondernemer
voldoet namelijk niet per definitie aan het urencriterium.

Er bestaat geen verschil van mening over het feit dat de ondernemer in Nederland over
een vaste inrichting beschikt in 2016 en 2017. De ondernemer stelt dat de inspecteur
bij het vaststellen van de aanslag over 2012 en 2014 het standpunt heeft ingenomen
dat de ondernemer geen vaste inrichting in Nederland heeft. Daar is de rechtbank het
niet mee eens. Voor 2012 is onvoldoende bewijs verstrekt door de ondernemer om te
kunnen beoordelen of sprake is van een bron van inkomen. In de procedure bij de rechtbank
over het jaar 2012 heeft de inspecteur ook nooit expliciet het standpunt ingenomen
dat in de jaren 2016 en 2017 geen sprake is van een onderneming of andere bron van
inkomen. De inspecteur heeft het vertrouwensbeginsel en ook andere beginselen van
behoorlijk bestuur niet geschonden.

Bron: Rb. Zeeland-West-Brabant 23-10-2023.

In 2022 daalde het onbenut arbeidspotentieel

Vanwege de krapte op de arbeidsmarkt hebben steeds meer mensen vorig jaar (meer) werk
gevonden. Het onbenut arbeidspotentieel daalde in 2022 en is relatief gezien het grootst
in de arbeidsmarktregio Groot Amsterdam, Haaglanden, Groningen en Rijnmond en het
kleinst in de regio’s Midden-Limburg en Helmond-De Peel.

Het onbenut arbeidspotentieel bestaat uit (semi-)werklozen en deeltijdwerkers die
meer kunnen en willen werken. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS)
daalde het onbenut arbeidspotentieel in Nederland van 1.321.000 personen in 2021 naar
1.159.000 personen in 2022. Het grootste gedeelte, bijna de helft van het arbeidspotentieel,
bestaat uit mensen die al in deeltijd werken en meer uren zouden willen werken.

Het onbenut arbeidspotentieel in Nederland bestond in 2022 uit:

  • 508.000 onderbenutte deeltijdwerkers. Dit zijn werkenden die meer uren kunnen en willen
    werken.

  • 350.000 werklozen. Dit zijn personen zonder betaald werk, die recent naar werk hebben
    gezocht en daar ook direct beschikbaar voor zijn.

  • 301.000 semi-werklozen. Dit zijn personen die bijvoorbeeld vanwege ziekte, arbeidsongeschiktheid
    of een opleiding niet direct beschikbaar of niet werkzoekend zijn. Van deze groep
    waren 189.000 personen weliswaar direct beschikbaar, maar zij hebben recent niet naar
    werk gezocht. Voor 112.000 personen gold het omgekeerde: zij hebben recent wel naar
    werk gezocht, maar waren niet direct beschikbaar.

Eén van de redenen waarom er mensen zijn die geen betaald werk hebben maar wel op
zoek en direct beschikbaar zijn is een mismatch tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt.
Een leerwerktraject is een goede manier om zij-instromers op te leiden voor beroepen
waar krapte in is. Werkgevers, opleiders en UWV zetten samen jaarlijks tientallen
leerwerktrajecten op om werkzoekenden en overstappers op te leiden voor diverse krapteberoepen.

Een andere optie is het aanpassen van vacatures. Door te werven op basis van skills
in plaats van diploma’s en werkervaring. Of door het versoepelen van de functie-eisen.
Hierdoor zijn werkzoekenden eerder geneigd om te solliciteren.

Bron: UWV 27-10-2023.

Inhoudingsplicht voor bv die zich als werkgever gedraagt

Als een bedrijf zich tegenover derden presenteert als werkgever zonder dat het loonheffingen
afdraagt, kan het naheffingsaanslagen loonheffingen en vergrijpboetes verwachten.

Een bv houdt zich bezig met het aannemen van bouwwerk. Zij is aangemerkt als inhoudingsplichtige.
Maar met betrekking tot de jaren 2016 en 2017 dient zij afgezien van twee tijdvakken
steeds nihilaangiften loonheffingen in. Naar aanleiding van boekenonderzoeken bij
de bv zelf en bij zakelijke relaties van de bv constateert de fiscus dat de bv wel
loonheffing had moeten afdragen. De inspecteur legt de bv diverse naheffingsaanslagen
op. Vanwege een vrees voor verduistering legt hij sommigen van deze aanslagen zelfs
op vóór de afronding van het boekenonderzoek. De bv gaat in bezwaar tegen de naheffingsaanslagen.
Voor Rechtbank Noord-Holland betwist zij dat ooit iemand voor haar heeft gewerkt.
De werkgevers van de desbetreffende werknemers zouden loonheffingen hebben ingehouden
en afgedragen, aldus de bv.

Bv presenteert zich als werkgever In deze zaak staat vast dat de bv aan natuurlijke personen bedragen heeft overgemaakt.
Vaak is dat gebeurd onder de vermelding van ‘loon’ of ‘salaris’. Aanvankelijk heeft
de bv ook aangiften loonheffingen gedaan voor deze personen, maar dat later weer teruggedraaid
via correctieberichten. Bovendien heeft zij zich richting derden gepresenteerd als
de werkgever van de betreffende werknemers. Zij heeft zelfs aan een bedrijf personeel
uitgeleend waarbij als voorwaarde in de inleenovereenkomst is opgenomen dat het uitgeleende
personeel daadwerkelijk bij de bv in dienst was. De bv heeft dit bedrijf de salarisspecificaties
van de werknemers laten zien, met daarop de bv vermeld als werkgever. Verder heeft
de bv zich als werkgever aangemeld bij het pensioenfonds en zich richting het UWV
gedragen als de werkgever.

Aannemelijk dat bv wel personeel had De bv verklaart daarop voor de rechtbank dat zij personen heeft ingeleend van derden
en deze personen vervolgens heeft uitgeleend aan haar opdrachtgevers. De rechtbank
meent echter dat men de bv moet aanmerken als de inhoudingsplichtige van de desbetreffende
werknemers. Daardoor is geen sprake van een andere werkgever. Een van de bedrijven
die volgens de bv personeel heeft uitgeleend, verklaart dat de werknemers niet bij
hem in dienst waren. Dit bedrijf verklaart ook van de bv ontvangen bedragen niet te
hebben overgemaakt aan de werknemers. Degene die de aangiftes van de bv heeft ingediend
en aan hem gelieerde personen hebben de desbetreffende bedragen ontvangen. De rechtbank
vindt daarom aannemelijk dat de bv wel werknemers in dienst heeft gehad. Door toch
verschillende nihilaangiften loonheffingen in te dienen, heeft de bv bewust het risico
genomen dat zij te weinig loonheffing zou afdragen. Zij heeft haar aangifteplicht
verzaakt, zodat de bewijslast wordt omgedraaid.

Vermindering naheffingsaanslag en vergrijpboete Maar ook bij omkering van de bewijslast moet de Belastingdienst een redelijke schatting
maken. In deze zaak constateert de rechtbank dat de fiscus een van de naheffingsaanslagen
tegen een te hoog percentage heeft gebruteerd. Volgens de inspecteur betekent dit
nog niet dat hij die aanslag op een te hoog bedrag heeft berekend, omdat hij niet
kan controleren of al het loon via de bankrekeningen is betaald. De rechtbank verwerpt
deze redenering, omdat geen concreet aanknopingspunt de conclusie van de inspecteur
rechtvaardigt. De rechtbank verlaagt een van de naheffingsaanslagen en ziet daarom
ook reden om de vergrijpboete te matigen.

Bron: Rb. Noord-Holland 21-07-2023 (gepubl. 27-10-2023).

Werkgebonden personenmobiliteit uitgesteld tot 1 juli 2024

Per 2024 vallen bedrijven met 100+ werknemers onder de normerende regeling werkgebonden
personenmobiliteit. Dit houdt grofweg in dat deze werkgevers een rapportage moeten
uitbrengen over de CO2-uitstoot van alle personenritten van hun werknemers, zowel
de zakelijke als de woonwerkritten. Volgens AWVN is de ingangsdatum van deze regeling
opgeschort naar 1 juli 2024. Dit vanwege het advies dat is uitgebracht door de Raad
van State.

De Raad van State wil dat de toelichting van het besluit op een aantal punten wordt
verduidelijkt. Onder andere de motivering en inwerkingtreding van de grenswaarde voor
zakelijk verkeer in 2030, het voornemen om met een vierjaarlijkse cyclus de grenswaarden
aan te scherpen en de voorgestelde maatwerkregels.

De aanpassingen van de toelichting noodzaken de inwerkingtreding uit te stellen. Het
advies van de Raad van State ziet alleen op aanpassingen in de toelichting en heeft
verder dus geen effect op het besluit zelf.

Hoewel de datum van het verplichte rapporteren verschoven is naar 1 juli 2024, mogen
werkgevers er voor kiezen om gewoon wél al op 1 januari 2024 met de rapportage te
starten. Voor werkgevers die ervoor kiezen pas te starten op de dag dat de verplichting
in werking treedt, dus 1 juli 2024, geldt dat de halfjaarlijkse uitkomst van 2024
geëxtrapoleerd wordt naar het hele jaar.

Bron: AWVN 01-11-2023 en Raad van State 23-10-2023.

Afkoop lijfrente beïnvloedt € 25.000-grens niet

Rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft geoordeeld dat een eenmalige afkoopsom van een
lijfrente niet kwalificeert als een ingegaan pensioen in de zin van art. 18 paragraaf 2
van het belastingverdrag Nederland-België. Daardoor kan Nederland niet heffen over
het pensioen uit Nederland ontvangen door een Belgische inwoner, omdat dit pensioen
lager is dan € 25.000.

Een inwoner van België ontvangt in 2018 regulier pensioeninkomen van € 23.817 uit
Nederland. Ook ontvangt hij eenmalig een afkoopsom van een lijfrente ter grootte van
€ 7.371. De inwoner geeft in zijn aangifte 2018 alleen de afkoopsom van € 7.371 aan.
De Belastingdienst is van mening dat ook het pensioen in Nederland in 2018 belastbaar
is, omdat het pensioen en de afkoop lijfrente meer bedraagt dan € 25.000. Bij de Rechtbank
Zeeland-West-Brabant is in geschil of door afkoop van de lijfrente ook het reguliere
pensioen in Nederland belastbaar is.

Afkoop lijfrente is niet van invloed op € 25.000-grens De rechtbank overweegt dat in beginsel pensioenen alleen belastbaar zijn in België.
Er bestaat een uitzondering op deze regel als het Nederlands pensioeninkomen boven
de € 25.000 toekomt aan een Belgische inwoner volgens art. 18 paragraaf 2 van het
belastingverdrag Nederland-België (hierna: het belastingverdrag). Volgens het belastingverdrag
lijkt de afkoopsom van de niet-ingegane lijfrente te vallen onder de inkomensbestanddelen
die genoemd worden in art. 18 paragraaf 2. Echter, paragraaf 3 van art. 18 introduceert
een expliciete bronstaatheffing voor afkoopsommen van niet-ingegane pensioenen en
lijfrenten. Op basis hiervan concludeert de rechtbank dat de afkoopsom van de niet-ingegane
lijfrente niet belastbaar is volgens art. 18 paragraaf 2, maar volgens paragraaf 3.
Het heffingsrecht voor de reguliere pensioeninkomsten komt daardoor niet toe aan Nederland,
aangezien dit pensioen minder is dan € 25.000.

Bron: Rb. Zeeland-West-Brabant 23-10-2023 (gepubl. 1-11-2023).

© lArcade 2026